Στο ποίημα «Φιλέλλην» του Κωνσταντίνου Καβάφη ένας μονάρχης της Ανατολής, μακριά από τον πυρήνα του ελληνικού κόσμου, δίνει οδηγίες για να κοπεί το νέο του νόμισμα. Απαιτεί η επιγραφή να είναι στα ελληνικά και να φέρει τον τίτλο Φιλέλλην. Όχι επειδή τρέφει κάποια βαθιά εκτίμηση για τον ελληνικό πολιτισμό, αλλά καθαρά για λόγους εντυπωσιασμού. Θέλει να πείσει τους Ρωμαίους ανθύπατους και τους περιπλανώμενους σοφιστές της εποχής ότι διαθέτει κουλτούρα και κύρος. Η «ελληνικότητα» γι' αυτόν είναι μια ρηχή βιτρίνα, ένα εργαλείο κοινωνικής ανέλιξης για να καλύψει την πολιτισμική του γύμνια, κάτι που αποκαλύπτεται περίτρανα στον ειρωνικό, καταληκτικό του στίχο: «Ώστε ανελλήνιστοι δεν είμεθα, θαρρώ».
Αυτή ακριβώς η αγωνία να φορεθεί η ταυτότητα του «Έλληνα» σαν ένα κούφιο, χρυσό περιτύλιγμα, καθρεφτίζει απόλυτα την υποκρισία ενός ολόκληρου μορφώματος της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. Αναφέρομαι στους αυτόκλητους υπερασπιστές του τριπτύχου «Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια». Εκείνους που φορούν την πατρίδα σαν αρχαιοπρεπή περικεφαλαία, καθώς διαδηλώνουν με τα παντελόνια και τα εσώρουχα κατεβασμένα στα συλλαλητήρια κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών, ενώ ταυτόχρονα κακοποιούν βάναυσα την ελληνική γλώσσα, διαστρεβλώνουν την ιστορική πραγματικότητα και δεν έχουν ανοίξει ποτέ στη ζωή τους ένα κείμενο της αρχαίας ή νεότερης γραμματείας. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που βλέπουν διαρκώς «εσωτερικούς εχθρούς» στα πρόσωπα επιστημόνων, ακτιβιστών, διανοητών και πολιτικών που τολμούν να εκφραστούν με αμεροληψία και να πουν τα πράγματα με το όνομά τους. Τους βαφτίζουν με περισσή ευκολία «ανθέλληνες» – μια λέξη που οι ίδιοι, συχνά, δεν γνωρίζουν καν πώς να συλλαβίσουν σωστά.
Η ιστορική αμνησία και τα ξένα συμφέροντα
Αν ξύσεις την επιφάνεια αυτού του δήθεν ακραιφνούς εθνικισμού, θα βρεις ένα απύθμενο βάθος εθελοδουλίας και υποκρισίας. Πρόκειται για το ίδιο ακροατήριο που κατά κανόνα εκθειάζει τη Χούντα των Συνταγματαρχών, «ξεχνώντας» βολικά πως επρόκειτο για ένα καθεστώς άρρηκτα συνδεδεμένο με τη CIA. Μια δικτατορία που εξυπηρέτησε ωμά τα αμερικανικά συμφέροντα, άφησε τη χώρα γεωπολιτικά ευάλωτη και οδήγησε στην τραγωδία της Κύπρου.
Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που στήριξαν, ξέπλυναν ή ανέχτηκαν τη Χρυσή Αυγή, μια πλέον καταδικασμένη νεοναζιστική εγκληματική οργάνωση. Ένα μόρφωμα που, ενώ πουλούσε «πατριωτισμό», ήταν το μόνο κόμμα στη Βουλή που καταψήφισε τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων από την εποχή της Κατοχής. Ένας μηχανισμός για τον οποίο έρευνες και δημοσιεύματα της εποχής αποκάλυψαν σοβαρές ενδείξεις χρηματοδότησης από Ρώσους και Έλληνες ακροδεξιούς επιχειρηματίες. Και ας μην ξεχνάμε ότι, ενώ στους δρόμους πουλούσαν μίσος και πογκρόμ κατά των μεταναστών, στα παρασκήνια χρησιμοποιούσαν τους ίδιους αυτούς μετανάστες ως φθηνό, αναλώσιμο εργατικό δυναμικό για τα δικά τους θελήματα.
Οι γεωπολιτικές τους αντιφάσεις είναι εντυπωσιακές και εκτείνονται μέχρι το σήμερα. Αυτός ο χώρος εκθειάζει ηγέτες όπως ο Ντόναλντ Τραμπ, θεωρώντας τον πρότυπο του «ισχυρού άνδρα». Αδιαφορούν πλήρως για το γεγονός ότι ο Τραμπ δεν έχει κανένα πρόβλημα να τα κάνει πλακάκια με τον Ερντογάν, ο οποίος δημόσια πανηγυρίζει ότι «οι συζητήσεις για την επανένταξη της Τουρκίας [στα F-35] συνεχίζονται». Γιατί κλείνουν τα μάτια σε αυτό; Επειδή το πραγματικό τους κίνητρο δεν είναι κανένα εθνικό συμφέρον. Το μόνο που τους νοιάζει είναι ότι αυτοί οι ηγέτες απαγορεύουν τις αμβλώσεις, καταστρατηγούν τα δικαιώματα των γυναικών, χτυπούν τις ΛΟΑΤΚΙ+ διεκδικήσεις και τις μειονότητες. Ο φασισμός τους ενώνει πολύ περισσότερο από όσο τους χωρίζουν τα εθνικά σύνορα.
Τα δισεκατομμύρια στους λίγους, το μίσος προς τους ανίσχυρους
Το κυρίαρχο σύστημα καταπίεσης τους κρατά φτωχούς, ανασφαλείς και υποταγμένους, αλλά αντί να επιτεθούν σε αυτό, καταπίνουν αμάσητη την κρατική προπαγάνδα. Πιστεύουν –ή προσποιούνται ότι πιστεύουν– πως για την εξαθλίωσή τους φταίει ο πρόσφυγας που λαμβάνει 75 ευρώ τον μήνα από ευρωπαϊκά, όχι ελληνικά, κονδύλια. Την ίδια στιγμή, αδιαφορούν επιδεικτικά για τη λεηλασία του δημόσιου πλούτου. Κλείνουν τα μάτια μπροστά σε νούμερα που προκαλούν ίλιγγο: απευθείας αναθέσεις ύψους 2,2 δισ. ευρώ σε λιγότερο από έναν χρόνο, κυρίως σε συμβουλευτικές εταιρείες, ενώ την τελευταία εξαετία δόθηκαν 12 δισ. ευρώ σε απευθείας αναθέσεις και 8 δισ. ευρώ σε διαγωνισμούς με μονάχα έναν συμμετέχοντα. Τρώνε με χρυσά κουτάλια οι φίλοι της εκάστοτε εξουσίας εις βάρος του ελληνικού λαού, αλλά ο «ανελλήνιστος» εθνικιστής συνεχίζει να βλέπει εχθρούς στους αλληλέγγυους, στους διανοούμενους και σε όσους διαβάζουν την ιστορία με βάση τα τεκμήρια και όχι τις ιδεοληψίες τους.
Το ίδιο παραλήρημα ισχύει και για το δημογραφικό. Θεωρούν υπεύθυνες για την υπογεννητικότητα τις φεμινίστριες, το δικαίωμα στην άμβλωση και τις γυναίκες που διεκδικούν αυτοδιάθεση ή ακόμη και τη δήθεν αύξηση των ομοφυλοφίλων λόγω της εφαρμογής της δήθεν «woke ατζέντας», και όχι το γεγονός ότι ζούμε σε μια χώρα εργασιακής επισφάλειας και απόλυτης ανασφάλειας. Ποιος λογικός άνθρωπος φέρνει στον κόσμο ένα παιδί χωρίς να τρέμει το φυλλοκάρδι του για το αν θα έχει να το αναθρέψει ή αν θα του το επιστρέψουν νεκρό μετά από ένα κρατικό έγκλημα σε κάποιο τρένο;
Κλιματική Άρνηση και Γεωπολιτική Υποκρισία
Η αποκοπή τους από την πραγματικότητα φτάνει στο σημείο της άρνησης της ίδιας της φύσης. Το καλοκαίρι καιγόμαστε, τον χειμώνα πλημμυρίζουμε. Άνθρωποι ζουν εδώ και χρόνια σε κοντέινερ επειδή τα σπίτια τους χάθηκαν στις λάσπες. Και όμως, οι ανελλήνιστοι δεν δέχονται την κλιματική κρίση, ούτε την εγκληματική ανυπαρξία του κρατικού μηχανισμού. Αντ' αυτού, αναπαράγουν την ψευδή θεωρία ότι για όλα φταίνε... μετανάστες που κρύβονται στα δάση και βάζουν φωτιές επειδή τους το παρήγγειλε ο Ερντογάν. Μια θεωρία που δεν επιβεβαιώνεται από πουθενά, αλλά εξυπηρετεί τέλεια την ανάγκη τους να σκορπίσουν μίσος.
Η ίδια υποκρισία χαρακτηρίζει τη στάση τους στο Παλαιστινιακό. Θυμούνται την τραγωδία της Κύπρου επιλεκτικά, μόνο όταν εμείς μιλάμε για τη γενοκτονία που διαπράττει το κράτος του Ισραήλ στη Γάζα, για να την αντιπαραβάλουν ως «το δικό μας, πραγματικό πρόβλημα». Η Ελλάδα αγοράζει «ασπίδες» 3 δισ. ευρώ από το Ισραήλ εν μέσω γενοκτονίας, υπουργοί της κυβέρνησης ανεβάζουν προπαγανδιστικά σιωνιστικά βίντεο με εβραϊκούς υποτίτλους στα social media γεμάτα ψεύδη και δεν κουνιέται φύλλο.
Όλη αυτή η οργή, τελικά, πηγάζει από τον πυρήνα της κοσμοθεωρίας τους: την πατριαρχία. Όταν διεκδικούμε θεμελιώδη δικαιώματα, η μόνιμη απάντησή τους είναι: «Πηγαίνετε στο Ισλάμ να τα κάνετε αυτά, να σας πάρουν το κεφάλι!». Στην πραγματικότητα, φαντασιώνονται εμάς τους «ανθέλληνες» να χάνουμε το κεφάλι μας. Ηδονίζονται με την εικόνα της βίαιης τιμωρίας. Τους αρέσει το πατριαρχικό σκοτάδι που φέρνει ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός, όσο κι αν λένε ότι τον μισούν.
Θρησκευτικός φονταμενταλισμός
Οι ανελλήνιστοι δεν αντέχουν να βλέπουν γυναίκες να σηκώνουν κεφάλι. Φρίττουν με την ιδέα ότι τα μέλη της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας διεκδικούν ορατότητα και δικαίωμα στη γονεϊκότητα, διότι αυτό απειλεί την εύθραυστη πυραμίδα της ανδρικής τους κυριαρχίας. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, κάνουν τα στραβά μάτια σε αποδεδειγμένα εγκλήματα ιερέων. Όταν ο ιδρυτής της «Κιβωτού του Κόσμου», πατέρας Αντώνιος, κρίθηκε ένοχος και σε δεύτερο βαθμό για ξύλο, τιμωρίες και καταναγκαστική εργασία σε βάρος ανήλικων τροφίμων, οι «υπερασπιστές των παιδιών» μιλούσαν για σκευωρία. Αρνούνται να το πιστέψουν. Η αυθεντία του ιερέα, του άνδρα με την εξουσία, προστατεύεται πάση θυσία, ακόμα και πάνω στα κορμιά κακοποιημένων παιδιών. Κατά βάθος, το παίζουν σκληροί, αλλά γουστάρουν βαθιά την υποταγή σε άλλους, ισχυρότερους άνδρες.
Ως «γνήσιοι Χριστιανοί Ορθόδοξοι», ηδονίζονται με τη φαντασίωση ότι τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα θα καίγονται αιώνια στην κόλαση, σκορπώντας μίσος στο όνομα μιας θρησκείας που διακηρύσσει… την αγάπη! Μια θρησκεία για την οποία, στην πραγματικότητα, δεν γνωρίζουν απολύτως τίποτα. Αγνοούν επιδεικτικά τις ιουδαϊκές της ρίζες, την ιστορικότητα των κειμένων, αλλά και το ίδιο το θεολογικό της υπόβαθρο. Πολλοί εξ αυτών φτάνουν στο σημείο να πιστεύουν ειλικρινά ότι ο Ιησούς ήταν... Έλληνας! ενώ η σχέση τους με τις Γραφές εξαντλείται σε απομονωμένα, παρερμηνευμένα τσιτάτα, χωρίς να έχουν διαβάσει ποτέ ούτε μισό εδάφιο στο πραγματικό του πλαίσιο. Η «πίστη» τους δεν είναι παρά ένα βολικό πολιτισμικό περιτύλιγμα για να δικαιολογούν τις δικές τους φοβίες, τον ρατσισμό και τον κοινωνικό τους αυτοματισμό.
Αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας
Αν κοιτάξουμε την Ιστορία, μπορούμε να ανιχνεύσουμε το γενεαλογικό δέντρο αυτής της νοοτροπίας. Οι ιδεολογικοί πρόγονοι αυτών των ανελλήνιστων δεν ήταν ήρωες﮲ ήταν ταγματασφαλίτες. Ήταν οι συνεργάτες των Ναζί και των καταπιεστών. Ήταν οι μαυραγορίτες. Αντίθετα, αυτοί που λοιδορήθηκαν ως «ανθέλληνες», ήταν εκείνοι που πάλεψαν ουσιαστικά για την απελευθέρωση αυτού του τόπου, με τα όποια λάθη έκαναν – γιατί προφανώς λάθη δεν κάνει μόνο αυτός που δεν κάνει τίποτα, κάτι που από μόνο του αποτελεί το μεγαλύτερο λάθος.
Η ουσιαστική σύνδεση με την ιστορική και πολιτισμική κληρονομιά ενός τόπου δεν επιτυγχάνεται μέσα από μισαλλόδοξες αγκυλώσεις, αλλά μέσα από την κριτική σκέψη, την ενσυναίσθηση και την αλληλεγγύη. Όσο για τους αυτόκλητους θεματοφύλακες του έθνους, ας συνεχίσουν να κομπάζουν στα Family Pride, αναγκάζοντας μικρά παιδιά να κρατούν πανό με την ένδειξη «Ορθοδοξία ή Θάνατος». Ας συνεχίσουν να σκορπούν μίσος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και, όπως ακριβώς ο καβαφικός άρχοντας, ας μείνουν να κοιτούν με αυταρέσκεια το κούφιο νόμισμά τους, σιγουρεύοντας ότι η λέξη «Φιλέλλην» χαράχτηκε με κομψά γράμματα. Γιατί στο τέλος της ημέρας, η διαφορά ανάμεσα στην πραγματική σχέση με έναν πολιτισμό και την καπήλευση παραμένει χαμένη κάπου εκεί, «πίσω απ’ τον Ζάγρο, από τα Φράατα πέρα», εκεί όπου οι ανελλήνιστοι συνεχίζουν να βαφτίζουν το σκοτάδι τους φως.
