Μνήμες, όνειρα, ίσως και ιστορίες που έχει ακούσει ο Κωνσταντίνος Βήτα, αποτυπώνονται, όχι σε χαρτί με νότες ή λέξεις, όπως θα φανταζόταν κανείς για έναν δημιουργό που έχει ταυτιστεί με τη μουσική και τον στίχο, αλλά σε καμβά. Τοπία χωρίς συγκεκριμένη γεωγραφία, ανθρώπινες μορφές που μοιάζουν να περιμένουν, να παρατηρούν ή να αναζητούν, βουνά, δέντρα, θάλασσες και ουρανοί συνθέτουν έναν κόσμο που μοιάζει να βρίσκεται κάπου ανάμεσα στην πραγματικότητα και το όνειρο.
Είναι ο εικαστικός κόσμος του Κ.ΒΗΤΑ, που αποκαλύπτεται από αύριο στο κοινό μέσα από την έκθεση «Κ.ΒΗΤΑ. Μόνο η ακτογραμμή μένει», στο MOMUS- Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στον χώρο Case Studio, σηματοδοτώντας παράλληλα την έναρξη των 61ων Δημητρίων.
«Η ζωγραφική είναι κάτι που βγαίνει από μέσα μου. Συνεχίζω να το κάνω για πολλά χρόνια, δεν έχω σταματήσει, παρόλο που έκανα μουσική. Η μουσική είναι μια άλλη γλώσσα», λέει ο ίδιος ο Κ.ΒΗΤΑ, στην πρώτη παρουσίαση της έκθεσης σήμερα σε δημοσιογράφους, περιγράφοντας μια παράλληλη καλλιτεχνική διαδρομή που ξεκίνησε πολύ πριν γίνει γνωστός στο ευρύ κοινό ως μουσικός, παραγωγός και συνθέτης.
Στους τοίχους του MOMUS βρίσκονται έργα που δημιουργήθηκαν από το 2019 έως σήμερα. «Χωρίς γωνία», «Αδιέξοδο στο καλοκαίρι», «Μέχρι να γυρίσεις», «Το μπλε δέντρο» είναι κάποιοι από τους τίτλους, που θα μπορούσαν να είναι στίχοι, αλλά εδώ συνοδεύουν πίνακες ζωγραφικής. Κι ενώ για κάποιους θεατές οι πίνακες μοιάζουν να συνομιλούν με τη μουσική του, ο ίδιος ο καλλιτέχνης διαχωρίζει απόλυτα τις δύο διαδικασίες. «Όταν ζωγραφίζω δεν έχω καμία σχέση με τη μουσική. Είναι εντελώς διαφορετικά πράγματα. Κάθε πίνακας έχει τη δική του πορεία, τροποποιείται, αλλάζει διαρκώς. Άλλο ξεκινάω να φτιάξω και άλλο τελικά γίνεται», σημειώνει.
Μοναχικές φιγούρες ή μικρές ομάδες ανθρώπων, φίλοι, εραστές, αδέρφια, στέκονται ή κινούνται μέσα σε έναν κόσμο που μοιάζει να έχει παγώσει σε μια άχρονη στιγμή. Κοιτούν, αγναντεύουν, περιμένουν. Η μοναξιά συνυπάρχει με τη νοσταλγία, την αγωνία και τον φόβο, αλλά και με μια διακριτική προσδοκία συνάντησης.
Για τον ιστορικό τέχνης και επιμελητή του MOMUS Θοδωρή Μάρκογλου, ένα από τα πιο ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά της ζωγραφικής του Κ.ΒΗΤΑ είναι ακριβώς αυτή η ανοιχτή, συμβολική τοπιογραφία, που δεν επιχειρεί να μιμηθεί τη φύση, αλλά χρησιμοποιεί αυτή και τις ανθρώπινες μορφές για να μεταδώσει συναισθήματα. «Αυτό το τόσο ανοιχτό έργο τέχνης έχει μεγάλη σημασία για όλους εμάς τους θεατές, ιδιαίτερα στην εποχή που ζούμε, όπου η εικόνα είναι τόσο καταιγιστική. Έχουμε την ευκαιρία να βλέπουμε εικόνες οι οποίες δεν είναι στο κινητό, δεν είναι στην οθόνη, αλλά είναι μια ήρεμη ζωγραφική, που προσπαθεί με κάποιο τρόπο να ισορροπήσει την καθημερινότητά μας» αναφέρει ο κ. Μάρκογλου.
Η καλλιτεχνική διευθύντρια του MOMUS- Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Θούλη Μισιρλόγλου από την πλευρά της, εστιάζει στη δυνατότητα που δίνει αυτή η ζωγραφική στον θεατή να κινηθεί ανάμεσα σε διαφορετικές χρονικότητες και καταστάσεις. «Η έκθεση είναι σαν να μας δίνει ξαφνικά τον χώρο να κάνουμε ένα διαρκές μπρος- πίσω στον χρόνο, στη μνήμη, στο όνειρο και στην πραγματικότητα», σημειώνει. «Φτιάχνεται εν τέλει ένας καινούριος τόπος, που είναι αυτοί οι τόποι των έργων και μπορεί να είναι στον καθένα σας διαφορετικοί. Μπορεί όντως να γίνει μια θάλασσα, μια ακτογραμμή, που πάντοτε είναι ένα όριο».
Η «ακτογραμμή» του τίτλου είναι άλλωστε και το όριο που διατρέχει το ποιητικό σημείωμα του Κ.ΒΗΤΑ για την έκθεση. Ένα κείμενο όπου συνυπάρχουν η φύση, ο πόλεμος, η ανθρώπινη μοναξιά, οι αναμνήσεις, ο θάνατος και η αναζήτηση μιας αλήθειας που δεν προσφέρεται εύκολα. «Στο όνειρο που περπατούσα όλα έμοιαζαν με αναπάντητα ερωτήματα, σε στάσεις λεωφορείων», γράφει. Και καταλήγει: «Ίσως γι’ αυτό τα καλύτερα ποιήματα δεν μας αφήνουν απλώς με αναπάντητα ερωτήματα. Μας αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο θέτουμε τα ερωτήματα. Και αυτό είναι ήδη μια μορφή γνώσης, έστω και αν δεν είναι η τελική αλήθεια».
Η έκθεση αποτελεί την πρώτη μεγάλη επιστροφή του Κ.ΒΗΤΑ στη Θεσσαλονίκη με ζωγραφικό έργο, περίπου είκοσι χρόνια μετά την πρώτη ατομική εικαστική παρουσίασή του στην πόλη, το 2005, στο τότε Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης. Η σχέση του με τις εικαστικές τέχνες, ωστόσο, είναι πολύ παλαιότερη, καθώς έχει σπουδάσει Ζωγραφική και Ιστορία της Τέχνης στη Μελβούρνη, όπου γεννήθηκε, και συνέχισε παράλληλα με τη μουσική του πορεία να ζωγραφίζει και να μελετά.
Η επιλογή του MOMUS ως χώρου έναρξης των 61ων Δημητρίων έχει και έναν συμβολικό χαρακτήρα, όπως σημείωσε ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Τουριστικής Ανάπτυξης Βασίλης Γάκης. «Δεν είναι τυχαία η επιλογή να είναι το opening των Δημητρίων με το MOMUS. Θέλαμε να τονίσουμε ότι όλοι οι φορείς συμμετέχουν, ανεξάρτητα από το αν εντάσσονται ή όχι στην προγραμματική σύμβαση με το υπουργείο Πολιτισμού για τα Δημήτρια», σημείωσε ο κ. Γάκης.
Η αυριανή μέρα θα ξεκινήσει με τα εγκαίνια της έκθεσης στις 7 το απόγευμα και θα ολοκληρωθεί με την επιστροφή του Κ.ΒΗΤΑ στη μουσική του ιδιότητα, αυτή τη φορά πίσω από τα decks. Από τις 21:00 έως τις 22:00 θα παρουσιάσει DJ set μαζί με τον επί χρόνια συνεργάτη του και keyboardist στις συναυλίες του, Βάιο Μαχμουντέ, ενώ από τις 22:00 έως τις 23:00 τη σκυτάλη θα πάρει ο DJ Ιάκωβος «Rudeboy» Κομνηνός, σε ένα opening party που θα συνδέσει, έστω για μία βραδιά, τις δύο καλλιτεχνικές γλώσσες του Κ.ΒΗΤΑ.
