Οκτώ χρόνια από τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου, η Γλάδστωνος γέμισε ξανά κόσμο, φωνές, σημαίες και συνθήματα. ΛΟΑΤΚΙΑ+ συλλογικότητες, αντιφασιστικές ομάδες, οργανώσεις και αλληλέγγυοι κατέβηκαν στον δρόμο για να δηλώσουν ότι
Με το σύνθημα «8 χρόνια μετά, ακόμα στον δρόμο», η πορεία μνήμης έγινε μια ακόμη δημόσια υπενθύμιση ότι η δολοφονία του Ζακ δεν αποτελεί μια υπόθεση που ανήκει μόνο στο παρελθόν. Η μνήμη της Zackie γίνεται αγώνας απέναντι στον ρατσισμό, την ομοφοβία, την τρανσφοβία, την τοξικοφοβία και κάθε μηχανισμό που αποφασίζει ποια σώματα αξίζουν προστασία και ποια μπορούν να αφεθούν στην απαξίωση.
Από τη Γλάδστωνος έως το Σύνταγμα, οι δρόμοι γέμισαν με συνθήματα. «Η Zackie ζει, τσακίστε τους Ναζί», «Οργή και θλίψη, η Zackie θα μας λείψει». Όχι μόνο ως λόγια πένθους, αλλά ως πολιτική δήλωση αντίστασης.
Γιατί η μνήμη δεν είναι σιωπή. Είναι η άρνηση της λήθης. Είναι η επιμονή να μιλάμε για τη βία, να αμφισβητούμε τις ιεραρχίες που την κανονικοποιούν και να διεκδικούμε χώρο για κάθε σώμα που η κοινωνία μαθαίνει να βλέπει ως «διαφορετικό».
Η Γλάδστωνος, ο τόπος όπου ο Ζακ έχασε τη ζωή του, έγινε ξανά τόπος συλλογικής παρουσίας. Εκεί όπου κάποτε στήθηκε ένα πλήθος απέναντι σε έναν άνθρωπο που δεν μπορούσε να προστατευτεί, σήμερα στέκεται ένα πλήθος απέναντι στη λήθη, τον φασισμό και την κοινωνική απαξίωση.
Το αίτημα παραμένει απλό και ριζικό: καμία ζωή λιγότερο άξια, κανένα σώμα αναλώσιμο, κανένας άνθρωπος μόνος απέναντι στη βία.
