Την ώρα που οι δημόσιες υποδομές, η παιδεία και η υγεία στην Ελλάδα στενάζουν από τις ελλείψεις, το ελληνικό κράτος επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά τον ρόλο του ως σταθερός «αιμοδότης» των εκκλησιαστικών θεσμών. Με ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών, κυρώνεται μνημόνιο συνεργασίας δεκαετούς διάρκειας με το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, το οποίο συνοδεύεται από «ζεστό» κρατικό χρήμα.
Η συμφωνία προβλέπει τη σταθερή ετήσια χρηματοδότηση του Πατριαρχείου με 1 εκατομμύριο ευρώ ετησίως (συνολικά 10 εκατομμύρια σε βάθος δεκαετίας), με το κόστος να μοιράζεται εξισου στα υπουργεία Εξωτερικών και Πολιτισμού.
Η «ιερή» διπλωματία και η κάλυψη των εκκλησιαστικών ταμείων
Το ΥΠΕΞ επιχειρεί να επενδύσει την απόφαση αυτή με το πρόσχημα της «προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς», της συντήρησης των κειμηλίων και της Πατριαρχικής Βιβλιοθήκης. Ωστόσο, η ουσία παραμένει αμετάβλητη. Η Ελληνική Πολιτεία συνεχίζει να αντιμετωπίζει τα εκκλησιαστικά ιδρύματα —εντός και εκτός επικράτειας— ως προνομιακούς συνομιλητές, διοχετεύοντας εκατομμύρια από τους φόρους των πολιτών σε θρησκευτικές δομές.
Επιπλέον, κάτω από το αφήγημα περί «ειρήνης και διαλόγου», το ελληνικό κράτος συντηρεί τη διαχρονική εμπλοκή του με τα εκκλησιαστικά προτεκτοράτα της Μέσης Ανατολής, επιχορηγώντας έναν θεσμό που διαχειρίζεται τεράστια δική του ακίνητη περιουσία. Αντί, λοιπόν, για έναν πραγματικό διαχωρισμό Κράτους και Εκκλησίας, η Πολιτεία προσδένεται ακόμη πιο σφιχτά στο άρμα των πατριαρχείων, παρέχοντας μόνιμη «οικονομική, τεχνική και θεσμική υποστήριξη».
Για άλλη μια φορά, η πολιτική ηγεσία επιλέγει να χρηματοδοτήσει την εκκλησιαστική διπλωματία, επιβεβαιώνοντας ότι οι προτεραιότητες του κράτους παραμένουν δέσμιες των παραδοσιακών θρησκευτικών δεσμών.
#Εκκλησία #ΥΠΕΞ #ΔημόσιοΧρήμα #ΔιαχωρισμόςΚράτουςΕκκλησίας
