Οι Ντενίσοβαν (Denisovans) αποτελούν ένα από τα μεγαλύτερα αινίγματα της ανθρώπινης εξέλιξης. Αν και το DNA των σύγχρονων πληθυσμών στην Ασία αποδεικνύει ότι οι προγονοί μας διασταυρώθηκαν μαζί τους, το απολιθωμένο τους αρχείο παρέμενε ελάχιστο.
Μια νέα επιστημονική μελέτη στο περιοδικό Nature (Σεπτέμβριος 2026) από τη διεθνή ομάδα της Qiaomei Fu αλλάζει τα δεδομένα, ταυτοποιώντας νέα απολιθώματα στο σπήλαιο Bianfu στη νοτιοδυτική Κίνα, ηλικίας 167.000 έως 134.000 ετών.
Πρωτεΐνες αντί για DNA σε 60.000 οστά
Χωρίς τη δυνατότητα αλληλούχισης αρχαίου DNA λόγω κλίματος, οι ερευνητές σάρωσαν 60.000 θραύσματα οστών χρησιμοποιώντας παλαιοπρωτεωμική (αλληλούχιση αρχαίων πρωτεϊνών).
Η μέθοδος αυτή αποκάλυψε δύο θραύσματα κρανίου και δύο δόντια από αρσενικά άτομα και το πρώτο οστό κερκίδας (πήχη) που έχει βρεθεί ποτέ για το συγκεκριμένο είδος.
Όλα τα ευρήματα έφεραν τη χαρακτηριστική πρωτεϊνική «υπογραφή» (COL1A2 R996K) που συναντάται αποκλειστικά στους Ντενίσοβαν.
Τι αποκαλύπτει η πρώτη κερκίδα
Το οστό του πήχη παρουσιάζει ένα μοναδικό μωσαϊκό χαρακτηριστικών. Η οστική κατασκευή και οι προσφύσεις των μυών θυμίζουν Νεάντερταλ, υποδηλώνοντας τεράστια ισχύ στα άνω άκρα. Επίσης, η συνολική μορφολογία πλησιάζει τον σύγχρονο άνθρωπο (Homo sapiens), δείχνοντας διαφορετικές βιομηχανικές προσαρμογές.
Τα ευρήματα από το σπήλαιο Bianfu δεν περιορίζονται στα οστά, αλλά περιλαμβάνουν χιλιάδες λίθινα και οστέινα εργαλεία (παρόμοια με εκείνα των Νεάντερταλ), τα οποία αποδεικνύουν ότι κατοικούσαν στο σημείο για τουλάχιστον 30.000 έως 120.000 χρόνια, κυνηγώντας συστηματικά μεγάλα θηράματα. Παράλληλα, παράλληλες πρωτεωμικές αναλύσεις σε μηριαίο οστό από το Στενό της Ταϊβάν αποκαλύπτουν ότι ορισμένα άτομα του είδους διέθεταν εντυπωσιακό σωματότυπο, με το ύψος τους να φτάνει τα 1,80 έως 1,90 μέτρα και το βάρος τους τα 90 κιλά. Η τοποθεσία αυτή στη νοτιοδυτική Κίνα θεωρείται πλέον το κομβικό σταυροδρόμι όπου το εξαφανισμένο αυτό είδος συνάντησε και διασταυρώθηκε με τους προγόνους των σύγχρονων ανθρώπων.
Η ανακάλυψη στο σπήλαιο Bianfu συμπληρώνει ένα κρίσιμο γεωγραφικό κενό, αποδεικνύοντας ότι οι Ντενίσοβαν ζούσαν και κυνηγούσαν σε ένα ευρύτατο πέρασμα από τη Σιβηρία μέχρι τα όρια της Νοτιοανατολικής Ασίας.
Πηγή: Rao, H. et al. (2026). "Ancient proteins identify various Denisovan remains from Southwest China", Nature.
#Denisovans #HumanEvolution #Palaeoproteomics #NatureJournal
