Με μια ηχηρή παρέμβαση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο δημοφιλής καλλιτέχνης Macklemore τοποθετείται ανοιχτά σχετικά με τους τριγμούς που προκάλεσε η δημόσια στήριξή του στην Παλαιστίνη στο πλαίσιο της μεγάλης αμερικανικής περιοδείας του.
Περιγράφοντας τις πιέσεις και τα τελεσίγραφα που δέχτηκε η παραγωγή από ισχυρούς παράγοντες του θεάματος και ιδιοκτήτες σταδίων, ο ράπερ αναλύει τη θεμελιώδη διαφωνία του με την τακτική της «ουδετερότητας», στηλιτεύει την εργαλειοποίηση των κατηγοριών περί αντισημιτισμού και εξηγεί γιατί η υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων υπερβαίνει τις εμπορικές συμφωνίες, τις καριέρες και τις προσωπικές φιλίες.
Ακολουθεί ολόκληρη η δήλωση του Macklemore μεταφρασμένη στα ελληνικά:
"Δεν είμαι σίγουρος πώς να το ξεκινήσω αυτό. Θα μιλήσω λοιπόν μέσα από την καρδιά μου και θα μοιραστώ την αλήθεια. Ο Ed Sheeran και η ομάδα του πήραν την απόφαση να με απομακρύνουν από την περιοδεία «The Loop».
Πριν μπω όμως στην ουσία, θέλω να πω κάτι που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο και θεωρώ ότι αυτή τη στιγμή έχει σημασία: Εγώ δεν είμαι θύμα. Ο Ed Sheeran δεν είναι θύμα. Η Pink δεν είναι θύμα. Έχουμε καριέρες, χρήματα, ευκαιρίες, ασφάλεια και κοινό σε όλο τον κόσμο. Όποιες κι αν είναι οι συνέπειες που αντιμετωπίζει ο καθένας μας για όσα λέει, στο τέλος της ημέρας επιστρέφουμε σώοι στα σπίτια και στις οικογένειές μας.
Τα μόνα θύματα είναι ο λαός της Παλαιστίνης. Οι άνδρες, οι γυναίκες και τα παιδιά που δολοφονούνται, λιμοκτονούν, εκτοπίζονται και εξαναγκάζονται να βιώνουν μια αδιανόητη βία. Περισσότερα από 20.000 παιδιά έχουν σκοτωθεί μόνο στη Γάζα. Άνθρωποι δολοφονούνται σήμερα, άνθρωποι θα δολοφονηθούν και αύριο. Θέλω να βεβαιωθώ ότι καθώς αφηγούμαι αυτή την ιστορία, δεν θα χάσουμε αυτό το γεγονός από τα μάτια μας.
Ο Ed είναι φίλος μου. Τον γνωρίζω 13 χρόνια. Έχουμε μοιραστεί αργά ξενύχτια, ώρες στο στούντιο και σκηνές. Έχει πάνω του μια μεταδοτική μαγεία που έχω αγαπήσει· τον θεωρώ αδελφό μου. Και ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, είχαμε κάποιες δύσκολες συζητήσεις αυτή την τελευταία εβδομάδα. Κουβέντες που βασίζονταν στην αγάπη και τον αμοιβαίο σεβασμό, αλλά κατέληξαν σε μια θεμελιώδη διαφωνία. Τίποτα από όσα γράφω εδώ δεν υποκινείται από κακία ούτε από επιθυμία να θίξω τον χαρακτήρα του. Όμως, όπως είπα στον Ed πολλαπλές φορές στο τηλέφωνο, η φιλία μας δεν μπορεί να αναιρέσει την ευθύνη μου να πω την αλήθεια για το τι συνέβη.
Την περασμένη Δευτέρα, ενώ βρισκόμουν στο επίκεντρο της δημοσιότητας λόγω της Pink και όσων είπα στο στάδιο MetLife, ο Ed με ενημέρωσε ότι τον κάλεσε ο Robert Kraft. Ήταν προγραμματισμένο να παίξουμε στο Gillette Stadium αργότερα αυτόν τον μήνα, το οποίο ανήκει στον όμιλο Kraft Group. Ο Ed μου μεταβίβασε ότι ο Kraft δήλωσε πως δεν θα μου επιτραπεί να εμφανιστώ στο στάδιό του. Επίσης, μου είπε ότι ο Kraft συσπείρωσε κι άλλους ιδιοκτήτες σταδίων, οι οποίοι του έδωσαν συλλογικά ένα τελεσίγραφο: «Αν ο Macklemore παραμείνει στην περιοδεία, δεν θα σας επιτραπεί να παίξετε στους χώρους μας».
Ο Ed βρέθηκε σε μια εξαιρετικά δύσκολη θέση και το γνώριζε. Η συνήθης απολιτίκ στάση του δοκιμαζόταν με τρόπο που δεν είχε συμβεί ποτέ στο παρελθόν. Μου είπε ότι οι λέξεις «Free Palestine» και η εικόνα της παλαιστινιακής σημαίας πλήγωναν πολλούς ανθρώπους με τους οποίους μίλησε. Του απάντησα ότι αν αυτές οι λέξεις θεωρούνται πιο προσβλητικές από τις δολοφονίες δεκάδων χιλιάδων παιδιών στην Παλαιστίνη από το Ισραήλ, τότε υπάρχει ένα βαθύ χάσμα ανάμεσα στη δική τους στάση και τη δική μου. Ωστόσο, εκείνος δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τη δημόσια εικόνα του «εγώ δεν παίρνω θέση».
Και καταλαβαίνω γιατί ο κόσμος διστάζει. Το να παίρνεις θέση έχει κόστος: χρήματα, εμπορικές συμφωνίες, χορηγίες, φεστιβάλ, ιδιωτικές εμφανίσεις, σχέσεις και προσβάσεις. Έχω χάσει όλα αυτά τα πράγματα. Όμως δεν υπάρχει ουδέτερη στάση ανάμεσα στον θύτη και το θύμα. Όταν η μία πλευρά διαθέτει τις βόμβες και την αστείρευτη οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη της Αμερικής, το να αρνείσαι να πάρεις θέση δεν σε τοποθετεί στο μέση.
Όσα είπα στο MetLife τα φωνάζω στις σκηνές όλου του κόσμου εδώ και σχεδόν τρία χρόνια. Γιατί λοιπόν έγινε θέμα τώρα; Επειδή αυτή τη φορά μοιράζομαι τη σκηνή με έναν από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες του πλανήτη, στα μεγαλύτερα στάδια της Αμερικής. Σε ένα τέτοιο επίπεδο προβολής, το «Free Palestine» θεωρείται τεράστιο ρίσκο. Αν συνέχιζα τις εμφανίσεις φωνάζοντας «Free Palestine», με τον Ed να το στηρίζει έμμεσα και το κοινό να ξεσηκώνεται δείχνοντας αδιαμφισβήτητη συμπαράσταση στην απελευθέρωση της Παλαιστίνης, ποιος καλλιτέχνης θα έπαιρνε σειρά να μιλήσει μετά; Η σκηνή μετατρέπεται σε βήμα αντίστασης. Ίσως γι’ αυτό αυτή τη φορά ήταν τόσο σημαντικό να με φιμώσουν.
Ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους για να επιβληθεί αυτή η σιωπή είναι η εργαλειοποίηση της κατηγορίας περί αντισημιτισμού. Ο αντισημιτισμός είναι μια πραγματική απειλή. Και ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, η λέξη αυτή έχει μεγάλη βαρύτητα για να χρησιμοποιείται ως ασπίδα απέναντι στην κριτική προς το ισραηλινό κράτος. Όταν η κριτική στο Ισραήλ, η εναντίωση στον Σιωνισμό ή η φράση «Free Palestine» ταυτίζονται σκοπίμως με το μίσος απέναντι στους Εβραίους, αυτό δεν προστατεύει τους Εβραίους· προστατεύει το Ισραήλ από την αποδοχή των ευθυνών του.
Ελπίζω αυτό να μην σημαίνει το τέλος της σχέσης μου με τον Ed. Δεκατρία χρόνια φιλίας δεν διαγράφονται εξαιτίας μιας επώδυνης διαφωνίας. Εύχομαι και οι δύο να συνεχίσουμε να ακούμε, να μελετάμε τι συμβαίνει στην Παλαιστίνη και να προβληματιζόμαστε για το τι σημαίνει «ουδετερότητα» σε μια τέτοια στιγμή. Η πόρτα μου θα είναι πάντα ανοιχτή για να συνεχίσουμε αυτή τη συζήτηση.
Όταν ο αδελφός μου ο Omar ετοίμαζε τους υπότιτλους για το βίντεο που ανέβασα από το MetLife, τον ευχαρίστησα. Μου είπε ότι υπάρχει μια φράση στα αραβικά: لا شكر على واجب «La shukra ala wajeb» — Δηλαδή, «Το καθήκον δεν απαιτεί ευχαριστήρια». Αυτό αποτυπώθηκε βαθιά μέσα μου. Επειδή αυτό ακριβώς έχει γίνει αυτή η στάση για εμένα και για εκατομμύρια άλλους σε όλο τον κόσμο: ένα καθήκον. Όχι κάτι που αξίζει επαίνους ή ευγνωμοσύνη. Όχι μια πράξη γενναιότητας, αλλά μια πράξη ανθρωπιάς.
Ποιος κερδίζει τις εντυπώσεις στο ίντερνετ, ποιος δέχεται «cancel», ποιος παίζει σε στάδια και ποιος αποκλείεται — όλα αυτά φαντάζουν τόσο αμελητέα μπροστά σε αυτό που παρακολουθούμε να συμβαίνει στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη. Ένας ολόκληρος λαός εκτοπίζεται, λιμοκτονεί και δολοφονείται, την ώρα που ο υπόλοιπος κόσμος λογομαχεί για το ποιες λέξεις επιτρέπεται να χρησιμοποιούμε για να το περιγράψουμε, πώς μας κάνουν να νιώθουμε αυτές οι λέξεις και αν η δική μας δυσαρέσκεια ζυγίζει περισσότερο από τους ανθρώπους που βιώνουν μια γενοκτονία.
Δεν χρειαζόμουν 10 συναυλίες με τον Ed. Δύο χρειαζόμουν. Δύο ευκαιρίες να σταθώ μπροστά σε 90.000 ανθρώπους και να πω τις λέξεις που με κάποιον τρόπο θεωρήθηκαν υπερβολικά επικίνδυνες για να ακουστούν:
Λευτεριά στην Παλαιστίνη (Free Palestine).
Αν όμως αυτές οι λέξεις μου κόστισαν τη σκηνή, καταφέρνοντας παράλληλα να στρέψουν ξανά τη συζήτηση στην Παλαιστίνη, τότε αυτή ήταν η πιο επιτυχημένη περιοδεία της ζωής μου."
#Macklemore #EdSheeran #FreePalestine #Censorship #MusicIndustry
