Η Janset Kalan συνελήφθη στο πλαίσιο των αστυνομικών επιχειρήσεων υπό την ονομασία «Η οικογένειά μου είναι ασφαλής» (Ailem Güvende), που έβαλαν στο στόχαστρο υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μέλη της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας στην Τουρκία. Ως ηγετικό στέλεχος της Kaos GL, μιας από τις αρχαιότερες και σημαντικότερες οργανώσεις προάσπισης των δικαιωμάτων της κοινότητας στη χώρα, η κρατούμενη ακτιβίστρια κατάφερε να μεταφέρει επιστολή μέσα από τη φυλακή Σιντζάν, περιγράφοντας τις σκληρές συνθήκες εγκλεισμού και την απόλυτη αποστέρηση της ανθρώπινης επαφής.
Στην επιστολή της, η Kalan εκφράζει την βαθιά της ευγνωμοσύνη για τα μηνύματα συμπαράστασης που λαμβάνει, ενώ παράλληλα υπογραμμίζει ότι η αλληλεγγύη δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στα αναγνωρίσιμα πρόσωπα του κινήματος, αλλά να αγκαλιάζει όλες τις τρανς γυναίκες που βρίσκονται φυλακισμένες και αντιμετωπίζουν την περιθωριοποίηση και την ερημιά μέσα στα σωφρονιστικά καταστήματα.
Η τωρινή φυλάκιση της Janset Kalan αποτελεί την κορύφωση μιας μακράς εκστρατείας δικαστικής παρενόχλησης. Ήδη από τα τέλη του 2025, η Kalan είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση πέντε μηνών για «ασέλγεια» εξαιτίας μίας φωτογραφίας που αποκάλυπτε μπούστο και πόδια σε λογαριασμό που δεν ήταν καν δικός της. Η υπόθεσή της είχε αναδείξει τη δράση των ειδικών «ψηφιακών περιπολιών» της τουρκικής αστυνομίας, οι οποίες σκανάρουν συστηματικά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να στοχοποιήσουν και να σεξουαλοποιήσουν την παρουσία των τρανς γυναικών. Όπως είχε καταγγείλει η ίδια, η βιομηχανία αυτών των αυθαίρετων διώξεων —με πάνω από 100 παρόμοιες δικογραφίες μόνο στην Άγκυρα— συνιστά κεντρικό πολιτικό σχεδιασμό που ποινικοποιεί το γυναικείο σώμα και απειλεί τα δικαιώματα όλων των γυναικών στην Τουρκία.
Η επιστολή της Janset Kalan:
«Προς τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα και όλους τους υπερασπιστές των δικαιωμάτων,
Δεν μπορώ να σας γράψω ως μια γυναίκα που θα εκστομίσει μεγάλες κουβέντες, που θα εμπνεύσει ή θα μοιράσει θάρρος. Δε θα ήταν ειλικρινές, ούτε θα ταίριαζε με τη δική μου πραγματικότητα. Μπορώ όμως να γράψω ως μια γυναίκα που νιώθει βαθιά μέσα της το αίσθημα της αφοσίωσης και της ευγνωμοσύνης. Παρότι είμαι πικραμένη με ορισμένους από εσάς, σας ευχαριστώ για τη σπουδαία αλληλεγγύη που δείχνετε. Ελπίζω σύντομα να μπορέσω να συνεχίσω τον αγώνα μου στον κόσμο έξω από αυτό το κελί, για να ανταποδώσω επάξια το χρέος της ευγνωμοσύνης και της αφοσίωσης που σας οφείλω.
Ποτέ δεν επέλεξα να είμαι στο προσκήνιο, να κλέβω τους ρόλους άλλων ή να οικειοποιούμαι τους κόπους τρίτων για πράγματα που δεν έκανα η ίδια. Πάντα προτιμούσα να μένω μέσα στη δική μου ιστορία, να εκπληρώνω τα καθήκοντα και τις ευθύνες μου και να μοιράζομαι με τους γύρω μου όσα μέσα διαθέτω, στο μέτρο των δυνάμεών μου. Ελπίζω να το έχω πετύχει. Εξομολογούμαι ότι αυτή τη στιγμή με κάνει να νιώθω αμηχανία το να βρίσκομαι τόσο πολύ στο επίκεντρο της προσοχής. Είμαι βαθιά ευγνώμων για κάθε ενθαρρυντικό μήνυμα που μου στέλνετε.
Ένα από τα δυσκολότερα ζητήματα που προσπαθούσα να λύσω με τον ψυχολόγο μου ήταν η αδυναμία μου να πω "χρειάζομαι βοήθεια". Το ένστικτο αυτοπροστασίας μου ήταν τόσο κυρίαρχο, που ακόμα κι αν έπεφτα και δεν μπορούσα να σηκωθώ, δε θα φώναζα για βοήθεια. Τώρα αυτά που νιώθω είναι πολύ διαφορετικά. Έχω ανάγκη. Έχω ανάγκη από μια αγκαλιά, με την πλήρη σημασία της λέξης, να ανοίξω τα δύο μου χέρια και να σας αγκαλιάσω. Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι η σωματική επαφή με έναν άνθρωπο, το να μοιράζεσαι συναισθήματα μέσα από μια αγκαλιά, το να κουβεντιάζεις κοιτάζοντας ένα ανθρώπινο πρόσωπο πρόσωπο με πρόσωπο, θα μπορούσε να είναι προνόμιο.
Δε θέλω να πω ψέματα λέγοντας ότι είμαι καλά. Καμία από τις τρανς φίλες μου εδώ δεν είναι καλά. Την αγωνία της μοναξιάς και της εγκατάλειψης που βιώνουν, μόνο μια συσπείρωση σαν αυτή που δείχνετε σε εμένα και τους άλλους υπερασπιστές των δικαιωμάτων μπορεί να την αποδιώξει.
Μην ξεχνάτε τις τρανς φυλακισμένες στη Σιντζάν και σε όλες τις άλλες φυλακές· Φροντίστε να μη νιώσουν ποτέ μόνες κι αβοήθητες».
Πηγή: kaosgl2.org
